De laatste tijd (al heel lang eigenlijk) is er weinig door mij aan deze site gedaan. Druk druk druk met andere zaken. Zoals de bouw van ons prachtige stulpje. Heel veel voorbereiding ging er aan vooraf, en nog is al het regelwerk niet helemaal af. Ondertussen zijn de bouwvakkers begonnen. Alles is te volgen op een andere space:

 

   ewertenmelanie.spaces.live.com

 

Neem gerust een kijkje daar.

 

Grtz,

Melanie

Het is alweer even geleden dat ik wat schreef in dit weblog. Ik wilde wel, over de volleybal bijvoorbeeld. Maar we hebben de laatste paar wedstrijden nu niet echt aansprekende resultaten behaald. Drie wedstrijden op rij verloren met 3-1. Als je mee wilt doen bovenin, is dat natuurlijk niet goed. En ook niet makkelijk weer in te halen, want de concurrentie wint de wedstrijden wel.

Ik was er dus een beetje boos over, en daarom zo lang niets geschreven. Want ja, positieve verhalen schrijven is toch leuker.

Ik hoop wel met ingang van volgende week (deze week geen wedstrijd) weer positieve verslagen te kunnen brengen.

 

Groetjes,
Melanie

Van 29 oktober t/m 5 november zaten wij (Ewert en ik) in Spanje. In Algodonales om precies te zien.

De eerste 2 dagen waren super. 's Maandags heerlijk gevlogen in Ronda la Vieja, dinsdag lekker bij de huisberg, de Sierra de Lijar. Woensdag ook nog kunnen vliegen bij de huisberg, maar er naderde een front. We hadden alleen niet gedacht dat het zo snel zou gaan. Helaas, inpakken en naar beneden rijden.

Donderdag bij de kust geweest, bij Conil en bij Vejer. Helaas was de wind daar uit de verkeerde richting, en konden we dus niet soaren. Vrijdag een inimini-vluchtje kunnen maken vanaf de Sierra de Lijar. Daarna weer regen. Zaterdag ook nog op verschillende plekken geweest, maar het mocht niet baten.

Zondag gingen we alweer naar huis. Helaas niet heel veel kunnen vliegen, wat we natuurlijk wel hadden gehoopt.

Ik heb nog een tegeltje laten maken bij de plaatselijke tegel/aardewerkshop in Algodonales. Als het goed is, wordt deze door de groep meegenomen die nog een week is gebleven. Het is een tegeltje met een paraglider en onze namen. Misschien leuk voor bij de voordeur oid.

 

Groetjes,

Paramel

 

 

 

Vandaag was mijn laatste werkdag bij Carinova. Vanaf 9 november ga ik werken bij Clara Feyoena Heem, te Hardenberg. Ik kan daar een niveau hoger aan de slag, voor 32 uur per week. Dit alles op de revalidatie afdeling, de Schakel. Heb hier erg veel zin in!!

Maar vandaag dus de laatste clienten bij Carinova gezien. Afgelopen 2 weken was ik al druk bezig om iedere client gedag te zeggen, en nog heb ik ze allemaal niet gehad. Is ook niet zo'n ramp, maar met sommige clienten heb je nou eenmaal meer een band. Daar ga je dus niet zomaar weg, zonder dat even te melden. Gelukkig kreeg ik ontzettend veel lieve reacties van clienten, maar ook van collega's. 'Ga je weg?? Hoe kun je dat nou doen?' 'Mooi voor jou, maar wel heel jammer voor ons.' Ik dacht eerst dat het nog wel meeviel, maar het doet je toch wel wat. Gelukkig kan iedereen het wel begrijpen, het is tenslotte wel een verbetering voor mij.

Nu eerst 12 dagen vakantie, waarvan 7 in Spanje. Daarna met frisse moed beginnen bij mijn nieuwe wergever. Spannend!

(Wordt vervolgd)

 

 

Een wedstrijd om snel te vergeten. Twee sets konden we aardig spelen, al was het niet top. Daarvan wisten we nog 1 te winnen. De andere twee sets waren niet om over naar huis te schrijven. Er zat geen fut meer in het spel, we waren traag en konden niet goed afmaken. Helaas, dure punten laten liggen in de strijd om de bovenste plaatsen.

Op 28 oktober zijn we vrij, vrijdag 3 november mogen we weer thuis. Helaas ben ik er dan zelf niet bij, zit dan in Spanje. Gelukkig is de rest van het team dan wel aanwezig (als iedereen weer hersteld is), en zullen zij proberen om de moeilijke wedstrijd tegen VEC te gaan winnen.

 

 

Dan de tweede thuiswedstrijd op rij. Al bij het inspelen was het duidelijk, dit is een zware tegenstander. Zij spelen erg goed en slaan hard in. Ook wij doen ons best, en zo zal het een spannende partij worden. De precieze setstanden ontgaan mij meestal, maar de eerste set zetten we om in winst. Ook de tweede set is voor ons. De derde set staan we op het einde van de set achter. Gelukkig kunnen we terugkomen tot 24-24, en dan ook doorzetten naar winst. De vierde set begint erg makkelijk voor ons, en we hebben dan ook de gehele set een ruime voorsprong. Aan het einde van de set leveren we wel wat voorsprong in, maar dat geeft niet. We winnen alweer met 4-0.

Heeft even geduurd, maar hier is tie dan. Het ultrakorte wedstrijdverslag van 6 oktober. We moesten thuis aantreden tegen SVH D2, dat er met het inspelen goed uit zag. Gelukkig voor ons, kunnen wij de bezoekers onder druk zetten en de 5 punten in Beerzerveld houden. Er wordt behoorlijk goed gespeeld, en het spel ziet er dan ook verzorgd uit. Einduitslag 4-0.

De eerste punten zijn binnen. Afgelopen zaterdag hebben we gespeeld in een behoorlijk warme/benauwde sporthal in Almelo. We moesten even behoorlijk wennen, en voor we het wisten, hadden we de eerste set verloren. De tweede set ging het niet veel beter, en ook deze wisten we niet te winnen. Dan moest het maar vanaf de derde set gebeuren. En ja hoor, deze wisten we vrij makkelijk winnend af te sluiten. In de vierde set ging de strijd gelijk op. Aan het eind werd het nog even behoorlijk spannend, maar gelukkig konden we doorzetten en deze set naar ons toe trekken. Tussenstand dus 2-2, er kwam een 5e set. De toss weer gewonnen, en we begonnen geljik goed. Dit konden we vasthouden tot de veldwissel, en daarna toeslaan. Na bijna 2 uur spelen stond er een 3-2 winst op het formulier! Hier waren we natuurlijk erg blij mee, helemaal omdat we eerst zover achter stonden.

Aanstaande vrijdag spelen we onze eerste thuiswedstrijd van het seizoen. Om 19.00 is SVH D2 onze tegenstander. Komt allen!

 

Groetjes,

Volleymel

 

Jahoe!

Het nieuwe volleybalseizoen staat op het punt om te beginnen. Vanavond begint het al, met een wedstrijd van dames 2 die ik mag fluiten.

Morgen mogen we zelf weer aan de bak. Om 13.30 begint voor ons de competitie met een uitwedstrijd tegen RAC/55jaar D2 in Almelo. We hopen hier natuurlijk direct flink punten te pakken. Het is namelijk de bedoeling dat we dit seizoen gaan promoveren, het liefst via een kampioenschap. Uiteraard kunnen we hierbij flink wat aanmoediging gebruiken. Dus, iedereen is bij thuiswedstrijden welkom in de gymzaal in Beerzerveld (voor schema, zie http://zoekmachine.nevobo.nl/oost/index.php3?/oost/st_list2.php3?vernm=Pallegarste&teamnm=&x=23&y=7).

Bij uitwedstrijden is iedereen uiteraard ook welkom, hoe meer supporters, hoe meer vreugd!

 

Gtrz,

Volleymel

Spierpijn! Dat is alles wat er over is van de neven en nichtendag 2006.

Al ruim voor de zomervakantie werd besloten dat er op 3 september weer gewaterskied zou gaan worden door de nichten. Ook de neven zouden meegaan. Niet iedereen zou gaan waterskien, maar aan de BBQ zou wel iedereen meedoen. Het weer leek zondag nergens op, niet echt warm en behoorlijk regenachtig. Toch ging het richting Ermerstrand, alwaar het fanatieke gedeelte van de dag zou plaats vinden. Daar eerst maar even koffie drinken en later besloten om dan toch maar te gaan, want 'nat wordt je toch, dus die regen maakt niet uit'!

Bianca, Ramon, Marcel, Renate, Erik en ikzelf hadden er wel zin aan. Dus hup, zwemkleding aan, wetsuit erover en gaan op die baan. Later heeft Ewert ook nog een uurtje meegedaan. Zowaar, het water viel best nog wel mee, en later in de middag klaarde het weer op en werd het zelfs droog. Rond een uur of 5 met z'n allen naar het huis van Ramon en Yvonne, alwaar de koffie klaarstond. De BBQ werd aangemaakt en een poosje later was iedereen bezig aan het culinaire gedeelte van de dag. Onder het toeziende oog van chefkok Ramon werd het vlees heerlijk bereidt, en ook de salades van Yvonne (en Bianca?) smaakten prima. De weergoden werkten mee, en bezorgden ons tijdens de BBQ geen drupje regen. Al met al een geslaagde neven en nichtendag 2006! (Alleen jammer dat je van waterskien zo'n spierpijn kweekt)

 

Groetjes,
Melanie

Afgelopen week was er weer het jaarlijks terugkerende evenement Twente Ballooning. Het concept is simpel, stuur een paar hetelucht ballonnen de lucht in, en er komen wel mensen kijken. Plaats van dit alles was recreatiepark Het Hulsbeek te Oldenzaal. Er was een heel randprogramma en ook Eurofly was vertegenwoordigd met een stand. Woensdag geholpen met opbouwen, donderdag ook aanwezig. Vrijdag avond was de spectaculaire nightglow en ook zaterdag nog weer aanwezig en geholpen met afbreken van de tent.

Ondanks de slechte weersvoorspellingen aan het begin van de week, gingen elke avond de ballonnen de lucht in, en was het droog. Met Eurofly hebben we een aantal demonstraties gedaan, was erg leuk.

Binnenkort volgen de foto's.

 

Grtz,

Melanie

Hey allemaal,

 

Heb het toch maar weer opgepakt. Een fris uiterlijk en wat kleine veranderingen en mijn Space ziet er weer redelijk uit.

Afgelopen maanden is er te veel gebeurd om even kort samen te vatten.

Persoonlijke hoogtepunten waren toch wel het DOFC (Dutch Open Flatland Competition = NK Lier), waarbij ik voor het eerst mee deed en direct 7e overall werd, 2e bij de dames. Vlak daarvoor een supervlucht gemaakt vanaf Getelo naar Dronten. Helaas geen data van kunnen opslaan, maar berekeningen wijzen uit dat dit hemelsbreed een afstand van ongeveer 75 km is.

In de zomervakantie zijn Ewert en ik naar Italie geweest, 2 weken vliegen vanaf de Monte Avena en andere bergen in de omgeving. Was erg leerzaam, vooral om mijn scherm beter te leren kennen.

De volgende reizen staan ook alweer gepland. Het laatste weekend van oktober vertrekken we voor 1 week naar Spanje, om daar te gaan vliegen. En volgend jaar eind februari gaan we het in de sneeuw proberen. Vliegen en wie weet wat nog meer vanaf de Diedamskopf in Oostenrijk.

Het volleybalseizoen staat ook weer voor de deur. Vanaf september beginnen de trainingen weer. Het team is wat vernieuwd, er zijn er 2 gestopt, 1 is helemaal terug en we verwelkomen 3 nieuwe teamleden. Supporters zijn vanaf eind september weer welkom in de gymzaal te Beerzerveld om onze verrichtingen in de competitie weer te volgen en ons aan te moedigen.

 

Al met al weer genoeg stof om een weblog mee proberen te vullen.

 

Grtz,

Melanie

Yahoo, we gaan naar Spanje!!

 

Vorige week hebben Ewert en ik besloten om in het voorjaar met Eurofly mee te gaan naar Spanje. We vertrekken op zondag 5 maart en komen op zondag 12 maart weer terug. We zitten met een aantal Euroflyers in een appartementcomplex, ergens in de omgeving van Algodenales. Het schijnt dat het weer in deze periode al vrij goed is, met lekkere temperaturen van rond de 20 graden.

 

Het lijkt me weer superleuk, weer een andere vliegstek. Tegen die tijd zal ik er nog weel meer over vertellen, en later de foto's publiceren.

 

Groetjes,

Paramel

Beetje laat, ik weet het. Maar ik wilde toch nog even vertellen dat het superleuk was in Turkije. Op zaterdag 22 oktober zijn we al vroeg vertrokken (03.00) met de taxi naar Schiphol. Gelukkig geen vertraging, dus rond 07.00 stijgt het vliegtuig op om koers te zetten naar Dalaman. Nadat we daar door de douane zijn gegaan, en de bagage hebben gezocht, stapten we in de bus. Ruim een uur later komen we bij het hotel. En wat voor hotel. Een 4 sterren resort met zwembad, sauna, jacuzzi, Turks stoombad, all-inclusive. 's Middags hebben we heerlijk op het strand gelegen, 's avonds het buffet getest. Dit gaat ons wel bevallen, de rest van de week.

Zondag tot en met vrijdag gaan we elke dag 2x met Sky Sports omhoog, de Babadag op. Dat is toch wel geweldig, in stoere 4x4 trucks 1960 meter omhoog. De tocht duurt ongeveer een uur. En dan eenmaal boven... een geweldig uitzicht over het binnenland, de zee, de bergen, enz.

Elke dag konden we 2x vliegen. We hebben dus 12 vluchten kunnen maken. Het is mij helaas niet gelukt om veel lange vluchten te maken. Gelukkig wel een paar keer. Elke keer als ik in de gaten had dat het niet ging lukken, ging zo snel mogelijk naar de zee. Hierboven kon ik dan veilig wat oefeningen doen. Zelf heb ik geprobeerd om wat sneller te draaien dan normaal. De laatste dag heb ik daar begeleiding bij gevraagd van de instructeur (dom natuurlijk, had ik al eerder moeten doen). Onder begeleiding heb ik een riser weggetrokken (dat is aan 1 kant de verzameling van lijnen) om het scherm gedeeltelijk te laten inklappen. Tegelijkertijd moest ik de andere kant op hangen. Dus ik heb links weggetrokken en moest dan rechts tegenhangen. Nu weet ik hoe het voelt als het scherm een keer zou inklappen. Daarna heb ik geprobeerd om het begin van een steilspiraal te doen. Dat houdt in dat je zo snel draait, dat je wel 15-20 m/sec naar beneden gaat. Ik kwam tot 8 m/sec, dit vondt ik al erg hard. Ik kon goed merken dat het scherm erg snel ging, en dat ik veel sneller daalde. Daarom was het ook zo jammer dat ik dit pas op de laatste dag gedaan heb. Als ik het eerder had gedaan, had ik nog wat vaker kunnen oefenen. Maar goed, dat is voor een volgende keer.

Na elke vlucht landden we op de boulevard naast het strand. Dit is natuurlijk ook fantastisch. Vanuit de lucht zie je het strand en alle mensen, en dit komt dan steeds dichterbij. Op een gegeven moment zit je in het laatste stukje en dan moet je natuurlijk zorgen dat je niet bovenop allerlei mensen landt. Dat is wel grappig, je ziet het daar nog regelmatig een keer misgaan. Mensen die op het laatst aan de kant moeten springen, mensen die niet in de gaten hebben dat er een paraglider aankomt en erg schrikken!

Wat ons wel goed bevallen is, is de enorme keus bij ontbijt, lunch en diner. Verschillende soorten brood, beleg, salades met van alles en nog wat, verschillende soorten vlees, groenten, aardappels, fruit, toetjes. Je kunt het zo gek niet bedenken. Pannenkoeken, eieren, pasta, enz. Dit hebben we ook geweten. De tweede dag keek al dat lekkers mij zo aan, dat ik wel 2 volle borden avondeten heb gehad. Hier had ik 's avonds dan ook wel een beetje last van. De rest van de week heb ik dus niet meer zo veel gegeten. Alhoewel dat soms wel moeilijk was, met al dat lekkers.

Zaterdag 29 oktober werden we om 09.00 weer opgehaald met de bus om naar Dalaman te rijden. Daar weer inchecken, wachten en in het vliegtuig. Helaas hadden we nu geen plaatsen bij de nooduitgang, zodat Ewert minder beenruimte had dan de heenreis. Na een paar uur vliegen zijn we weer veilig geland op Schiphol. Daar weer bagage zoeken en door de douane. Nog even koffie drinken en in de taxi weer terug naar huis. Rond 19.00 waren we weer thuis van deze mooie reis.

Afgelopen woensdag werd er weer gevlogen. De overgebleven taart van dinsdag ging mee naar het lierveld. Er waren nog best wel wat mensen, voor een woensdagmiddag. Er was al afgesproken om na het vliegen te gaan BBQ-en. Rond een uur of 6 gestopt met vliegen, en hup, de BBQ aan. We bleven met 8 personen over. Iemand had aan een tafel gedacht (ik niet, zo slim ben ik niet), en al gauw lagen verschillende stukjes vlees op de BBQ. Uiteraard smaakte alles prima. Ook hebben we nog genoten van een prachtige zonsondergang. Het werd daarna wel erg fris, maar gelukkig had iedereen een dikke trui of jas bij zich. We hebben zelfs nog koffie na gedronken. Iemand had een pannetje voor satesaus. Deze werd schoon gemaakt met keukenpapier van persoon 2. Nummer 3 had water dat in het pannetje kon en de vierde persoon had oploskoffie. Weer een ander stel had plastic bekertjes, suiker en melk bij zich. Zo konden we allemaal genieten van een heerlijk kopje koffie na de maaltijd.

Dit was een erg geslaagde BBQ. Volgend jaar (in het nieuwe vliegseizoen) zullen we dit zeker vaker gaan doen.

 

Groetjes,

Paramel

Afgelopen dinsdag was het dan zover, ik werd 24!

'S Morgens had ik nog een vergadering met het hele team. Tijdens deze vergadering hebben alle jarigen in september getrakteerd. Was weer lekker .

Het was de hele dag erg lekker weer, maar helaas had ik niet zoveel tijd om daar van te genieten. Ik had namelijk het plan om zelf  te maken. Doet het altijd goed bij visite. Is trouwens nog best veel werk. Uiteindelijk heb ik zelf een appeltaart gebakken en een aardbei-kwarktaart gemaakt. Waren allebei erg lekker.

Tegen een uur of 6 kwam Ewert bij ons, om mee te eten. Hij feliciteerde mij en zei dat hij geen bij zich had. Dat had ik namelijk al in huis? Ik snapte er eerst niets van. Totdat hij zei dat het al in mijn pakzak van paragliding zat. Wat bleek? Heeft hij het harnas gekocht wat ik geleend had van iemand om te testen. Ik was natuurlijk helemaal blij. Ik was zelf al van plan om het te kopen, maar dat hoefde dus niet meer.

'S Avonds waren er nog een flink aantal mensen. Onder het genot van een kopje koffie en verschillende hapjes en drankjes werd het al snel laat. Was wel weer een geslaagde dag!

 

Groetjes,

Melanie